منو حالا نوازش کن که این فـرصت نره از دست

شاید این آخرین باره که  این احـساس زیــبا هست

 منو حالا نــوازش کن همین حالا که تب  کردم

 اگــر لـمـسم کـنی شـاید ،  به دنـیای  تـو بـرگردم

هنوزم میشه عاشق بود تو باشی کار سختی نیست

 بدون مرز با من باش ، اگر چه دیگه وقتی نیست

 نبــیـنم این دمه ، آخر توچشـمات غـصه میـشیـنه

همــه اشکاتو میــبـــوســم ، مــیدونم قــسمـتم ایـنه

 تو ازچشمای من خوندی که از این زندگی خستم

 کنـارت اونقدر آرومم ، که از مـرگم  نمـیـترسـم

 تــنم سرده ولـی انـگار ، تو دسـتهای تـو آتـیشــه

خودت پـلکامو می بندی و این غصه تـموم میشه

باران گرفت نیزه و قصد مصاف کرد

آتش نشست و خنجر خود را غلاف کرد

با رعد سرفه های گران سینه صاف کرد

تا راز عشق ما به تمامی بیان شود

با آب دیده آتش دل ائتلاف کرد

 جایی دگر برای عبادت نیافت عشق

آمد به گرد طایفه ی ما طواف کرد

 اشراق هر چه گشت ضریحی دگر نیافت

در گوشه ای ز مسجد دل اعتکاف کرد

باید به بی گناهی دل اعتراف کرد

من ريشه در اندوه درختان دارم
شوريده ترين ترانه در جان دارم
من منتظرم كه از سفر برگردي
اي عشق! من انتظار باران دارم

اتاق بسته و دري كه تكيه گاه مي شود
زپشت پرده كوچه اي كه راه راه مي شود
كدام راه، راه تو به سمت خانه ي من است؟
به هر كدام مي روم كه اشتباه مي شود
تكان خودنويس من در آفتاب اسم تو
به روي سقف خانه ام شبيه ماه مي شود
و اين شروع بازي دوباره دل گرفتن است
ظهور كن سپيد من، دلم سياه مي شود
ز خوشه هاي گندمي كه روي پرده مي تپد
دوباره ذهن بادها پر از گناه مي شود
بيا كه بي تو روزها چو رشته هاي موي من
يكي سپيد مي شود، يكي سياه مي شود
چه رسم نرگسانه اي به نقطه اي رسيده ام
كه دل به جاي گفتگو فقط نگاه مي شود
تمام دلخوشي من به چهره هاي عابران
كه فكر مي كنم تويي كه اشتباه مي شود

پرواز عجب عادت خوبیست ولی حیف

تو رفتی و دیگر اثر از چلچله ای نیست

گفتی که کمی فکر خودم باشم و آنوقت

جز عشق تو در خاطر من مشغله ای نیست

رفتی تو خدا پشت و پناهت به سلامت

بگذار بسوزد دل من مسئله ای نیست

پيشاني ات سياه مبادا به ننگ ها
اي ماه! اي مراد تمام پلنگ ها
اين بركه ها براي تو بسيار كوچك اند
جاي تو نيست سينه اين چشم تنگ ها
آراسته ست ظاهر رنگين كمان ولي
چون ابرها گذر كن از اين هفت رنگ ها
يك روز تو در اوجي و يك روز ديگري
دنيا دهن كجي ست به الاكلنگ ها
من چند روز پيش دلي را شكسته ام
من را به رسميت بشناسيد، سنگ ها!

الهی در دل ما جا کند عشق

دل عاشق نصیب ما کند عشق

دعایی از من و آمینش از تو

الهی خوب با ما تا کند عشق

دیدی وقتی بارون میاد حضور خدا بیشتر احساس می شود

من عاشق بارونم به نظر من بارون یعنی

نقطه چینی تا خدا

زيباترين ياس سپيد سمت باران!
در حسرتم تا عطر نامت را ببويم
آه اي غزل هايم همه مديون چشمت
آخر چگونه مي شود از تو نگويم؟

آهای من جا مانده ام سلام مرا به طارم برسانید

باید که تو را اسیر خود می کردم

تا باورشان شود که من هم مردم

 آب از سرتان گذشت اما فردا

با حس عجیب تازه بر می گردم